مقایسه جمهوری اسلامی با رژیم وابسته، فاسد و تحقیرشده پهلوی، نوعی جفا به جمهوری اسلامی است.
به گزارش خبرگزاری تسنیم از قزوین، در شرایطی که جمهوری اسلامی ایران وارد چهلوهفتمین سال حیات خود شده، همزمان با پیشرفتها و دستاوردهای قابل توجه در حوزههای مختلف، با چالشها و پرسشهایی نیز در افکار عمومی بهویژه در میان نسل جوان مواجه است.
جنگ شناختی، عملیات رسانهای گسترده دشمن و القای ناامیدی نسبت به آینده کشور، سبب شده برخی مفاهیم بنیادین همچون «پیشرفت»، «کارآمدی»، «نقش مردم» و «راهحل مشکلات» نیازمند بازخوانی و تبیین مجدد باشد؛ تبیینی که مبتنی بر گفتوگو، طرح سؤال و دعوت به تفکر منصفانه باشد، نه صرفاً پاسخهای کلیشهای و شعاری.
بر همین اساس، خبرنگار تسنیم در قزوین در گفتوگو با حجتالاسلام لیاقتی، تحلیلگر و کارشناس سیاسی، به بررسی ابعاد مختلف این موضوعات پرداخته است؛ از مقایسه شرایط پیش و پس از انقلاب اسلامی و چرایی دشمنی مستمر نظام سلطه با ایران، تا نقش تعیینکننده مردم در اصلاح امور، اهمیت انتخاب آگاهانه، مسئولیت اجتماعی و راههای عبور از بحرانها. این گفتوگو تلاشی است برای روشنتر شدن مسیر پیشرو و پاسخ به پرسشهایی که ذهن بسیاری از مردم، بهویژه جوانان، را درگیر کرده است.
تسنیم: شما بر امیدآفرینی و مقابله با ناامیدی تأکید دارید. چرا مسأله «یأس» به یکی از کلیدیترین محورهای جنگ شناختی دشمن تبدیل شده است؟
امید، ستون فقرات حرکت یک جامعه است. هر جا امید زنده است، حرکت، پیشرفت و مقاومت هم وجود دارد و هر جا امید از بین برود، جامعه دچار ایستایی، انفعال و فروپاشی درونی میشود. دشمن این واقعیت را بهخوبی فهمیده و به همین دلیل، تمام تمرکز خود را بر تولید و تزریق ناامیدی گذاشته است. هر کسی که شما را ناامید میکند، از یأس حرف میزند، آینده را تاریک نشان میدهد و القا میکند که «نمیشود» و «راهی وجود ندارد»، دوست شما نیست. این یک قاعده قطعی است.
ناامیدی ابزار جنگ شناختی است؛ جنگی که بدون گلوله، ذهن و باور مردم را هدف میگیرد. وقتی جوان ناامید شود، دیگر انگیزهای برای اصلاح، تلاش و حتی اعتراض سازنده هم نخواهد داشت و دقیقاً همین نقطهای است که دشمن بهدنبال آن است.
تسنیم: شما تحقیر کشور، شهر، استان و هویت محلی را یکی از نشانههای این جنگ دانستید. این مسأله چه پیامدی دارد؟
تحقیر هویت، مقدمه تسلیم است. مثلاً وقتی به یک جوان میگویند «این چه شهریه؟»، «بجنورد هم شد شهر؟»، «خراسان شمالی هم شد استان؟»، در واقع ریشههای هویتی او را میزنند. انسانی که به شهر و استان خود افتخار نکند، به کشورش هم افتخار نخواهد کرد و کسی که به کشورش افتخار نکند، آماده پذیرش سلطه بیگانه میشود.دشمن دقیقاً از همین مسیر وارد میشود؛ از تحقیر محلی شروع میکند و به تحقیر ملی میرسد. در حالی که ما باید به شهر، استان و ظرفیتهای انسانی و فرهنگی خود افتخار کنیم. همین احساس افتخار، نقطه آغاز خودباوری و پیشرفت است.
تسنیم: این نگاه تحقیرآمیز گاهی به خانواده و شغل پدر و مادر هم کشیده میشود. این را چطور تحلیل میکنید؟
این یکی از خطرناکترین لایههای تخریب هویتی است. وقتی به جوان میگویند «این هم شد شغل؟»، «این هم شد پدر؟»، «این هم شد مادر؟»، شخصیت او را از درون متلاشی میکنند. انسانی که به پدر و مادرش افتخار نکند، به خودش هم افتخار نمیکند.اسلام دقیقاً نقطه مقابل این نگاه ایستاده و احترام به والدین را از اصول اساسی میداند. هر کسی که تلاش میکند رابطه عاطفی و افتخارآمیز جوان با خانوادهاش را تخریب کند، خیرخواه او نیست.
تسنیم: این روند تحقیر، نهایتاً به زیر سؤال بردن ایران و حتی رهبری نظام میرسد. هدف از این مسیر چیست؟
هدف نهایی، قطع زنجیره هویت است. وقتی به فرد بگویند «ایران هم شد کشور؟»، «این هم شد رهبر؟»، در واقع آخرین حلقههای هویتی او را هدف گرفتهاند. انسانی که به کشور، رهبر و حتی خودش افتخار نکند، کاملاً خلع سلاح شده است.ما معتقدیم همانطور که باید به خود، خانواده، شهر و استان افتخار کرد، باید به کشور و رهبری نیز افتخار کنیم. این افتخار، تعصب کور نیست؛ بلکه آگاهی و شناخت مبتنی بر واقعیتهاست.
تسنیم: شما بر طرح سؤال بهجای پاسخهای مستقیم تأکید داشتید. چرا این روش را مؤثرتر میدانید؟
همیشه پاسخ دادن بهترین راه نیست. گاهی باید سؤال درست مطرح کرد تا مخاطب وارد تفکر شود. امروز جوان ما آنقدر بمباران اطلاعاتی شده که قدرت تحلیلش کاهش یافته است. اگر ما مدام توضیح بدهیم، ممکن است همه حرفها را با یک جمله کنار بزند.اما اگر سؤال بپرسیم؛ مثل اینکه «واقعاً جمهوری اسلامی نسبت به دوران قاجار و پهلوی پیشرفت کرده یا نه؟»، «راهحل مشکلات چیست؟»، «جایگزین این نظام چیست؟»، ذهن او درگیر میشود و به فکر کردن و تحقیق وادار میشود.
تسنیم: درباره مقایسه جمهوری اسلامی با پهلوی، چه نکتهای را مهم میدانید؟
بهنظر من، مقایسه جمهوری اسلامی با رژیم پهلوی حتی نوعی جفا به جمهوری اسلامی است. رژیمی وابسته، فاسد و تحقیرشده را چگونه میشود با نظامی مستقل، مقتدر و اثرگذار در معادلات جهانی مقایسه کرد؟من همیشه میگویم به منابع خودمان هم اکتفا نکنید؛ بروید خاطرات اسدالله علم، فردوست و حتی فرح پهلوی را بخوانید. آنجا میبینید که پادشاه ایران برای گوش دادن یا ندادن به یک رادیو باید از انگلیس اجازه میگرفت. امروز اما جمهوری اسلامی زیر بار هیچ زورگویی نمیرود.
تسنیم: برخی میگویند اگر پیشرفت کردهایم، پس چرا دشمن اینهمه فشار میآورد؟
دقیقاً همین فشارها نشانه پیشرفت است. اگر جمهوری اسلامی در حال افول بود، چرا دشمن اینقدر هزینه میکند؟ چرا تحریم، تهدید، عملیات رسانهای و جنگ ترکیبی راه انداختهاند؟ یکی از رؤسای جمهور آمریکا گفته بود ایران در حال فروپاشی است؛ سؤال ساده این است: اگر ما در حال مرگ هستیم، چرا دشمن اینهمه تلاش میکند ما را از بین ببرد؟ این رفتار دشمن یعنی ما در مسیر قدرت و پیشرفت حرکت میکنیم.
تسنیم: راهحل مشکلات اقتصادی و اجتماعی کشور را چه میدانید؟
اول باید بپرسیم راهحل چیست. آیا راهحل، وابستگی به آمریکا و غرب است؟ کشورهایی که خودشان غرق در بحرانهای اقتصادی، اجتماعی و اخلاقی هستند؟ یا آشوب، اختلاف داخلی و قرار دادن مردم در مقابل یکدیگر؟ راهحل واقعی، اتحاد، اعتماد به ظرفیت داخلی و انتخاب درست است. ما باید مسئولیت انتخابهایمان را بپذیریم. در یک نظام مردمسالار، دولتها و جریانها باید پاسخگو باشند، نه اصل نظام و رهبری.
تسنیم:برخی تلاش میکنند با برجستهسازی مشکلات، این گزاره را القا کنند که جمهوری اسلامی در بنبست قرار گرفته است. پاسخ شما به این ادعا چیست؟
این دقیقاً یکی از تکنیکهای کلاسیک جنگ شناختی است؛ یعنی بزرگنمایی مشکلات و حذف دستاوردها. هیچ کشوری در دنیا بدون مشکل نیست، حتی پیشرفتهترین کشورهای غربی. اما تفاوت در این است که آیا یک نظام توان اصلاح، ترمیم و پیشرفت دارد یا نه. جمهوری اسلامی در طول ۴۷ سال گذشته نشان داده که نهتنها در بنبست قرار نگرفته، بلکه در سختترین شرایط، مسیرهای جدیدی برای پیشرفت باز کرده است.
وقتی کشوری در اوج تحریم، به پیشرفتهای دفاعی، علمی، پزشکی، نانو، هستهای و منطقهای دست پیدا میکند، این نشانه بنبست نیست؛ نشانه ظرفیت بالای درونزاست. دشمن دقیقاً از همین ظرفیت میترسد، به همین دلیل بهجای نقد منصفانه، روی القای بنبست تمرکز میکند. ما باید از جوان بپرسیم: آیا کشوری که در حال فروپاشی است، این حجم از دشمنی و تمرکز جهانی را به خود اختصاص میدهد؟
تسنیم: دشمنان انقلاب تلاش میکنند مشکلات را مستقیماً به اصل نظام و رهبری نسبت دهند. این رویکرد را چگونه باید برای نسل جوان تبیین کرد؟
این یک مغالطه خطرناک است. در هیچ نظام مردمسالاری، ضعف عملکرد یک دولت یا مدیر بهمعنای ناکارآمدی اصل نظام نیست. جمهوری اسلامی بر پایه مشارکت مردم شکل گرفته و دولتها با رأی مردم انتخاب میشوند؛ بنابراین اگر جایی مدیری ناکارآمد عمل کرده، باید همان مدیر و جریان سیاسی پاسخگو باشد، نه اصل نظام و رهبری.
رهبر معظم انقلاب بارها مطالبهگری، نقد منصفانه و اصلاح را تشویق کردهاند و حتی در موارد متعدد، خودشان نسبت به ضعفها تذکر دادهاند. نسبت دادن همه مشکلات به رهبری، در واقع فرار از مسئولیت و پاک کردن صورت مسئله است. این دقیقاً همان نقطهای است که دشمن میخواهد جوان ما به آن برسد؛ یعنی ناامیدی از اصلاح درونزا و قطع امید از ساختار. در حالی که تجربه نشان داده هر جا مدیریت درست، روحیه جهادی و انتخاب آگاهانه بوده، مشکلات قابل حل شده است.
تسنیم: نقش مردم در حل مشکلات را چگونه میبینید؟
نقش مردم در جمهوری اسلامی، نقش تماشاگر یا عنصر تزئینی نیست؛ مردم ستون اصلی نظام هستند. انقلاب اسلامی با حضور مردم شکل گرفت، با ایستادگی مردم تثبیت شد و با مشارکت مردم مسیر پیشرفت را ادامه داده است. هر جا مردم با امید، آگاهی و احساس مسئولیت وارد میدان شدهاند، گرهها باز شده و هر جا ناامیدی، بیتفاوتی یا القای ناتوانی حاکم شده، مشکلات تشدید شده است.
دشمن دقیقاً روی همین نقطه سرمایهگذاری کرده است؛ یعنی جدا کردن مردم از صحنه تصمیمگیری و القای این تصور که «رأی شما تأثیری ندارد» یا «همه چیز از قبل تعیین شده است». این در حالی است که تجربه چهار دهه گذشته نشان میدهد انتخابهای مردم در سرنوشت کشور اثر مستقیم داشته است. دولتهای مختلف، مسیرهای متفاوتی را رقم زدهاند و نتایج آن کاملاً قابل مشاهده است.
مردمسالاری دینی به این معناست که هم مردم حق انتخاب دارند و هم مسئولیت انتخاب. اگر انتخاب درست باشد، پیشرفت شتاب میگیرد و اگر انتخاب ضعیف باشد، هزینه آن را جامعه میپردازد؛ اما این هزینه، دلیل نفی اصل نظام نیست، بلکه نشانه زنده بودن آن است. در چنین ساختاری، اصلاح از درون ممکن است و بنبست معنا ندارد.
مشارکت در انتخابات، مطالبهگری آگاهانه، حمایت از مدیران کارآمد و نقد منصفانه مسئولان، مهمترین ابزارهای مردم برای اصلاح امور است. مردم باید هم مطالبهگر باشند و هم منصف؛ هم امید داشته باشند و هم واقعبین. اگر این دو در کنار هم قرار بگیرد، بسیاری از مشکلات اقتصادی، اجتماعی و مدیریتی قابل حل خواهد بود.
در نهایت، دشمن زمانی موفق میشود که بتواند مردم را از هم جدا کند و بین آنها بیاعتمادی ایجاد کند. اما اگر مردم کنار هم بایستند، به تعبیر رهبر معظم انقلاب «اتحاد مقدس» شکل بگیرد و هر کس مسئولیت خود را بپذیرد، هیچ مشکلی حلنشدنی نخواهد بود. همانطور که بارها ثابت شده، این ملت هر جا اراده کرده، از بحرانها عبور کرده و آینده را ساخته است.
تسنیم: در پایان اگر نکتهای باقی مانده بفرمایید.
هر کسی که شما را ناامید کند، دوست شما نیست. باید به خود، خانواده، شهر، استان، کشور و رهبرمان افتخار کنیم. اگر با روحیه امید، اتحاد و تفکر وارد میدان شویم، مشکلات قابل حل است.
این نظام با وعده الهی به سمت تمدن نوین اسلامی حرکت میکند و انشاءالله پرچم آن به دست مبارک حضرت ولیعصر(عج) سپرده خواهد شد.
انتهای پیام/
- نویسنده: تسنیم tasnimnews
